benya's profilebenben_eung's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
benben_eung's spaceAugust 21 เส็ดแล้วงานเพื่อชาติจบไปแล้ว สำหรับงานกีฬามหาลัยโลกที่มีแต่คำด่า
พวกเราอาสาสมัครต้องก้มหน้าก้มตาทำงานไป
ด้วยความอดทน+(ละ)อาย+ด้านเข้าไว้ลูก
เพราะถ้าไม่ทำงานก็ล่ม
ขอบคุณพี่ๆ สตาฟตึกวิศะทุกคน
ที่ช่วยกานทำงานอ่ะ
อย่าลืมวันเวลาดีๆที่เราได้อยู่ด้วยกานนะ
ตอนนี้เรากำลังทรมานเรยทีเดียว
ปรับตัวไม่ได้อ่ะ
เคยแต่นอนกลางวันทำงานกลางคืน
พอมาอยู่บ้านต้องนอนกลางคืนตื่นกลางวัน
มันก็เรยแหม่งๆอยู่
กลางวันก็จะง่วงๆอยู่ตลอดเวลา
กลางคืนก็ง่วงนะ แต่หลับไม่ลง
แล้วก็คุยไม่ค่อยรู้เรื่องด้วยเหมือนกับที่เป็นตอนเช็ค stock อ่ะ
พี่มะหมี่กะพี่ไหมก็จะรู้ดี อิอิ
ทุกคนเป็นยังไงมั่งอ่ะ
สบายดีมั้ย
อย่าลืมออนเอ็มนะ
เสียดายอ่ะไม่ได้เอากล้องเราไปถ่ายรูป
มีแต่รูปพี่มะหมี่เนี่ย
อยากจะบอกอารายบางอย่างให้รู้อ่ะ
วันสุดท้ายที่เราทำงานก่อนที่เราจะกลับอ่ะ
เราเหมือนอยากจะร้องไห้
ไม่อยากกลับเรย
คิดถึงทุกคน
ห้องนอนสตาฟจากที่นอนกันเต็มห้อง
วันหลังๆ ค่อยๆ หายกันไปหมดเหลือไม่กี่คน
มองดูแล้ววังเวงยิ่งนัก
สิ่งสุดท้ายที่อยากบอกก็คือ อย่าลืม
วันที่ 8 กันยายน มีแต้งท์ โวลันเทียนะ
มาให้ได้นะ
เค้าจะแจกไปเซอร์ด้วยยย
อยากเจอทุกคน
แล้วเราก็ไปเบิร์ดเดย์วันเกิด
PIZZY ย้อนหลังหนึ่งสัปดาห์ด้วย
ไปกันที่คาราโอเกะนั่นเอง
(มันเป็นความต้องการของชั้นเองแหละอยากร้องเกะ)
ก่อนจะไปร้องเกะชั้นก็ไปกินข้าวกะดิวก่อน
กินกันร้านขนมจีนบุฟเฟ่ต์อ่ะ
กินกานจนอิ่มเดินไม่ไหวเรยทีเดียว
คุ้ม 49 บาท
อ่อแล้วก็วันที่10อ่ะ (หรือ11-12ประมาณนี้)
ชั้นเข้าเมืองไปซื้อพินอ่ะ ไปกะเกลอ่ะ
เพื่อเอามาแลกกะชาวต่างชาติใช่ป่ะ
เส็ดแล้วชี้นก็ไปแถวๆเสาชิงช้าก่อนอ่ะ
ก็ไปหาซื้อ แต่ว่ามันต้องสั่งทำอ่ะ
ถ้าสั่งก็10วันมันก็ไม่ทันใช่ป่ะ
แล้วตอนนั้นชั้นก็หิวข้าวแล้ว
แล้วก็เห็นรถเข็นขายข้าวราดแกง
อยู่ริมคลองเน่าๆ (คิดว่าเน่าก่าแสนแสบนะ)
ก็เดินเข้าไปกิน
มองดูกับข้าวแล้วก็โอเค
เกลเลยถามเค้าว่าสองอย่างกี่บาทค่ะ
เค้าตอบมาว่า สองอย่าง 50 ค่ะ
เราสองคนมองหน้ากันแบบจะไม่กินหาร้านอื่นมั้ย
ก็ไม่ทันแล้ว เค้าตักข้าวใส่จานมาแล้ว
ก็ต้องกินกันไปตามระเบียบ
ที่ตกใจก็คือราคาเนี่ยแหละ
แพงชิบ
แล้วเราก็นั่งรถต่อไปที่พาหุรัด
เพื่อซื้อพิน แล้วก็ได้พินมา
รูปช้าง รูปเรือ หัวโขน มากมายหลายลาย
แล้วก็เอาพินไปแลกที่อินเตอร์โซน
ก็แลกมาได้หลายประเทศอยู่
เราได้พินมาจากแม็กซิโก (ขนาดชกกันนะเนี่ยยังใจดีให้มา)
เกาหลีเหนือ+ใต้
จีน
อังกฤษ
ออสเตเรีย (อันนี้พี่ผิงให้มาอ่ะ)
บราซิล
ญี่ปุ่น
อารายอีกจำไม่ได้แล้ว
ก็ขยันแลกอยู่แค่วันที่14(มั้ง)
หลังจากนั้นก็ถ่ายรูปกะชาวต่างชาติ
อยากจะบอกว่าชาวแม็กซิโกแฟรนลี่มากมาย
นิสัยน่ารักดี
แล้วที่อินเตอร์โซนก็มีผับด้วยย
เราก็เรยเบี่ยงเบนไปกะเค้าด้วย
จากที่ไปอินเตอร์โซนเพื่อแลกพิน
กลายเป็นไปเที่ยวซะงั้น
เต้นกันได้ใจมากมายยย
ชาวต่างชาติบางคนก็นิสัยดี
บางคนก็แอบชอบลวนลาม
ทั้งทางสายตาและการกระทำ
อ่านะ
แล้วเย็นวันที่ 19 ชั้นก็ไปกินข้าวที่ฟิวเจอร์กะดิวอีก
รอ29ตั้งนานไม่มา
ชั้นก็เรยไปแท็กซี่
มีคนอินเดียที่เรียนที่เอไอทีไปด้วยกาน
อิอิ เพิ่งได้ใช้ภาษาอังกฤษก็วันนี้เอง
เหอะๆๆ ดูทุเรศยังไงไม่รู้
แล้วเราก็ไปกินบุฟเฟ่เหมือนเคย
แต่เป็นบุฟเฟ่อาหารไทยอ่ะ
คราวนี้กินกันไม่คุ้มเรย
99 บาท กินไปน้อยก่า ขนมจีนบุฟเฟ่ 49 อีก
มันมีแต่กับข้าวมันๆ เลี่ยนๆทั้งนั้นเรย
ต่อไปชั้นกะดิวจะกลายเป็นเจ้าแม่ร้านอาหาร
จะกินแม่งทุกร้าน
หรือว่าจะเป็นเจ้าแม่บุฟเฟ่ดีว่ะ
กินแม่งแต่บุฟเฟ่
ซะงั้น
พากันอ้วน
เด๋วต้องเชิญชวนแพรวกะฟ้ามาเข้าก๊วนด้วยซะแล้วววว
แล้วกลับมาบ้านวันที่21
ไปเดอร์มอลล์
กะจะไปซื้อรองเท้าซะหน่อย
แม่งที่เดอะมอลล์รองเท้าแบรนด์เนมไม่ลดราคา
อย่าหาว่าชั้นกระแดะใช้นะเว่ย
เพียงแต่ว่ามันใช้ได้ทน+คุ้มค่าดี
กับเงินที่เสียไป
ใช้ได้นานก่า คู่ละ199อ่ะ
แล้วชั้นก็ไม่ได้ซื้อรองเท้า
กลับกลายเป็นว่าไอ้น้องชายได้มือถือแทน
แม่งได้เอ็น95อ่ะ
ชั้นนี้แบบ เซ็งเรยทีเดียว
ในเวลา4ปีมันเปลี่ยนมือถือ3เครื่อง
แล้วชั้นแล่ะ
ในเวลา5ปี เปลี่ยนไปสองเครื่องเอง
แล้วแต่ละเครื่องก็อ่านะ เทียบกะน้องไม่ติดฝุ่นเรยทีเดียว
ช่างมัน มือถือชั้นใช้อารายก็ได้
แต่ขอโน๊ตบุ๊คเถอะ เพราะมันต้องใช้ทำงาน
ขอที่มันสเปคแบบใช้ทั้งชีวิตไม่เปลี่ยนเรยทีเดียว
แต่ถ้าได้มือถือด้วยก็ดีเหมือนกาน เพราะตอนนี้มันก็ชักเริ่มไม่ไหวแล้ว
ทนต่อๆไป สู้ๆ
แอบเหนื่อยเรยทีเดียว
บ่นจนเหนื่อย
สงสัยแก่ไปชั้นคงจะเป็นอีแก่ขี้บ่นว่ะ
คิดถึงอีแป้ง อีฝึ้ง
ไอ้ปั๊บ อีชลจังเรยยย
เมิงกรูขอโทษที่ทำให้พวกเมิงต้องเลื่อนนัดกาน
แล้ววันที่กรูว่างพวกเมิงก็ไม่ว่างกานนะ
ขอบใจ
ยังไงก็ต้องมีซักวันที่พวกเราจะว่างตรงกาน
อยากไปเที่ยวกะพวกเมิงมากมาย
รักพวกเมิงเสมอ
อยากไปท่าพระจันทร์จัง
อยากไปดูเค้าซ้อมหลีด (ดูแค่คนเดียว อิอิ)
อยากไปฟิน
อีดิวมาไวๆ ไปฟินกะกรู
กรูรู้เมิงก็อยากฟิน อิอิ
อย่าทำตัวแบบนี้
อย่านึกว่าชั้นโง่
อย่ามาสวมเขาให้กัน
ถึงแม้ชั้นกะคุณยังไม่ได้เป็นอารายกาน
แต่การกระทำของคุณตอนนี้ทำให้ชั้นเสียความรู้สึก
รักเพื่อนๆทุกคน
แล้วเจอกานเปิดเทอมจร้า
สู้ๆ สู้ตาย กับรายงานที่ต้องทำ
July 31 เหนื่อยและยินดีเพิ่งเส็ดงานรับน้องมาเมื่อวาน
เหนื่อยจริงๆ
เหนื่อยจนจะกลับบ้านไม่ไหวอยู่แล้ว
ถึงจะเหนื่อย แต่ก็แฝงไปด้วย
ความยินดีและปลาบปลื้ม
รักน้องทุกคนนะ
น้องทุกคนเป็นคนที่มีภาวะความเป็นผู้นำในตัวเอง
จัดการกับชีวิตของตนเองได้ดี
ดีกว่าพวกพี่เยอะเลยทีเดียว
รักพี่ทุกคนด้วย
พี่ให้ความช่วยเหลือพวกเราดีมากเลย
ความจริงแล้วงานนี้
พวกพี่ไม่จำเป็นต้องช่วยเลย
แต่พวกพี่ก็มีน้ำใจช่วย
ต้องขอขอบคุณพี่ๆจริงๆ
จะไม่ขอระบุชื่อลงไปว่าเป็นใคร
เพราะคงจะระบุได้ไม่หมด
และไม่สามารถบรรยายออกมาเป็น
คำพูดได้มากกว่าคำว่า
"ขอบคุณ"
คำขอบคุณที่มาจากใจจริง
เหมือนกับน้ำใจของพวกพี่ที่มาจากใจจริงเช่นกัน
หวังว่าปีหน้าคงจะได้เจอกันอีกนะค่ะ
รักพี่ๆ ทุกคนเลย
June 25 สับสนว่ะบางครั้ง
ที่เราคิดเข้าข้างตัวเองมันก็ทำให้เราสบายใจดีนะ
แต่เมื่อพบกับความจริงที่มันตรงกันข้ามแล้ววว
มันก็ปวดร้าวทันที
เลยไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองอีกแล้ว
จะมีใครรู้บ้างมั้ยว่ามีใครบางคนคิดเข้าข้างตัวเองอยู่
แล้วจะมีใครรู้บ้างมั้ยว่าสิ่งที่เค้าทำมันทำให้ใคบางคนคิดเข้าข้างตัวเอง
จะมีใครมั้ยที่จะมองผลกระทบทั้งสองฝ่าย
จะมีใครมั้ยมานั่งปลอบช้านนนน นอกจากเพื่อน
จะมีใครมั้ยพูดกะช้านนน ตรงๆไม่ใช่มาทำแบบนี้ (คิดอีกแง่ แบบนี้ก็ดีเหมือนกาน ออกแนวโรคจิตนะเนี่ย)
จะมีใครมั้ยที่จะบอกความรู้สึกของตัวเองจริงๆ
จะมีใครมั้ยที่จะลืมแฟนคนแรก เพื่อรักคนที่คบอยู่ปัจจุบันจริงๆ
จะมีใครมั้ยรู้ว่าช้านนนคิดอารายอยู่ (แล้วใครจะไปรู้ล่ะเนี่ย)
แล้วจะมีใครรู้มั้ยว่าตอนนี้ช้านหิวข้าวววววววววว
ไปและไปหาข้าวกินก่อน
บะบายยย
แล้วจะกินเผื่อทุกๆ คนนะ อิอิ
June 22 อีกวันที่สุราลัยยี่สิบเอ็ดมิถุนา วันเฟรชชี่ไนท์คณะ วันไหว้ครูโรงเรียนด้วย แล้วก็เป็นวันเกิดป้าเมทด้วยยยย
ชั้นจะแบ่งภาคยังไงดีเนี่ย
สรุป ช้านก็ไม่ได้โรงเรียน อดเที่ยวกะเพื่อนเรยทีเดียว
พวกแกกินอารายกานที่เดอะมอลล์อ่า ช้านอยากกินด้วยจังงเรยยยย
แต่ก็ไม่ได้ไป (คิดถึงอยากเจอพวกแกจังเรยย)
แล้วช้านก็ไปงานเฟรชชี่ไนท์คณะ
น้องเทคช้านไปด้วยแหละ ขนาดเห็นเรียบร้อยๆ นะ ยังออกสังคมบ้าง
ใช้ได้ๆ (เหมือนพี่เทคมันเรย อิอิ)
แต่น้องเทคอีกคนไม่ไปอ่า ไม่รุทำไม (ช้านมีน้องเทคสองคนอ่ะ อิอิ)
อยากจะบอกว่าอิ่มมากมาย กินจนพุงกางเรยทีเดียว
อยากจะขอโทษไปป์อ่า ที่กูไม่ค่อยได้ช่วยงานแกเรย
ช้านเห็นแกเหนื่อยอ่ะ (ออกแนวสงสารเล็กน้อย)
งานสนุกมากเรยย อาหารอร่อย ยกเว้นข้าวผัด ในความเห็นของชั้นนะ
อย่างอื่นอร่อยมากอ่ะ
รูปแบบงานก็สนุกดีอ่า มีคอนเสิร์ตด้วยอ่า (บังเอิญปีที่แล้วไม่ได้ไปอ่า)
วันนี้ช้านเพิ่งรู้ว่าใครบางคนมีแฟนแล้วซะงั้นอ่ะ เพื่อนกินเหล้าคนใหม่ของช้านนนน
เอาเหอะถึงมันจะมีแฟนก็ช่างมันแฟนมันก็ไม่ได้เกี่ยวตอนกินเหล้านี่หว่า (อิอิ)
ชั้นต้องกลับก่อนงานเลิกอ่า ความจริงช้านจะอยู่จนงานเลิกด้วยซ้ำ
แต่ก็อ่านะ วันเกิดป้าเมททั้งทีก็ต้องกลับมาหน่อย
ป้าแกเรียกมากินเหล้าอ่ะ
มาถึงห้องแกก็สลบไปและ
เหลือไว้อีกครึ่งขวดให้จัดการ (อย่าคิดว่าช้านกินคนเดียวนะ มีเมทอิกสามคน อิอิ)
ป้าแกเล่นกะจะเมาหัวทิ่มเรยทีเดียว
เร่งให้กินให้หมดซะงั้นอ่ะ ช้านก็ชอบแบบกินไปเรื่อยๆอ่านะ
พรุ่งนี้ตื่น ไม่ตื่นรู้กัน เรียนเช้าซะด้วย
ถ้าใครเห็นช้าน เมาค้างก็ไม่ต้องสงสัยนะ เหอะๆๆ
อีกอย่าง เดือนคณะช้านปีนี้ชื่อโป้ยอ่า
ช้านถ่ายรูปมาด้วย
บรรยากาศด้วย แต่เด๋วจะเอามาอัพ สเปรดให้นะ
รอก่อน อยู่ในมือถือเพื่อนกะกล้องพี่อ่ะ
เด๋วได้มาแล้วจะมาขึ้นสเปรดเรยทีเดียว
น้องบูมมมมมกะน้องโป้ยยยยยย น่ารักอย่างแรง
ไปและ สุราเริ่มทำงานของมันและ ง่วงและ
เด๋วจะพยายามอัพให้บ่อยๆแล้วกาน
บะบาย
รักเพื่อน เสมอ
February 23 สอบอีกแล้วโว้ยยยจะสอบปลายภาคกันแล้วนะ
เพื่อนๆ อ่านหนังสือกันเยอะๆ นะ
ไม่อยากให้เพื่อนๆ โดนไทม์เลย
โดยเฉพาะเพื่อนๆ ที่มาจากโรงเรียนเดียวกัน
ห้องเดียวกัน
อ่านหนังสือเยอะๆ นะจะเป็นกำลังใจให้
(บอกแต่คนอื่น ตัวเองก็ยังไม่ไปไหนเรย) February 15 Valentine' DayHappy Valentine' Day
ย้อนหลับกันซะนิดนะ
มีใครได้ของขวัญจากคนพิเศษบ้าง
แล้วคนโสด โสด ล่ะทำอะไรกัน
เหงามั้ย เศร้าป่าว
ช้านไปร้องเกะมาน่ะ ตามประสาคนโสดอ่ะนะ
กลับมาเหนื่อยมากมายเรย
เพื่อนๆ ทำไรกันมามั่ง บอกเค้าบ้างนะ
คิดถึงเพื่อนๆ นะ
February 03 คนที่ไม่เข้าตามองใครต่อใครที่เดินจับมือเกี่ยวกัน Looking around seeing people hold hands. เห็นเค้าเหล่านั้นก็นึกอิจฉาในใจ Watching them makes me jealous inside. ทำไมไม่เป็นไม่มีอย่างเขา คิดแล้วมันก็เศร้าใจ Why isn’t there anyone beside me? Thinking of it only makes me sad. *มีเพียงความเหงา ให้เดินกอดคอเท่านั้น Only loneliness to hold on too. ที่นั่งติดกันเวลาดูหนัง คือใคร Who’s the next person beside me at the movies. จะกิน จะเดิน จะนอน ก็เหงา Even when eating, walking or sleeping, I’m lonely. ไม่มีใครเคียงข้างกาย ไม่มีใครเลย But still no one beside me. No one at all. **จะมีใครใครรัก คนหน้าตาอย่างฉัน Would anyone love me? A person with my looks. ที่มันธรรมดาไม่เข้าตาเหมือนใครๆ Without the good looks, that has little appeal. จะมีใครใครไหม ที่จะมองแต่หัวใจ Is there anyone who’d see through me, into my heart. จะมีไหมใครเข้าใจรักกัน Is there anyone who’d love and understand. จะมีกี่คนที่เค้าจะมองอย่างนั้น How many people would see me that way. จะมีสักวันบ้างไหม ที่ฝันเป็นจริง When is it that my dreams will come true. จะมีกี่คนที่เขาจะรับ ที่ฉันเป็นได้ทุกสิ่ง And who might accept me in everything that I am. (ซ้ำ *, **) มองเห็นความสำคัญ จับมือกอดฉันด้วยความเต็มใจ Someone who thinks I’m special and willingly hold my hands. จะยอมให้ทุกทุกสิ่ง ที่ตัวฉันมี All I have, will be given to the person whole heartedly. จะไม่ทำให้เค้าผิดหวังเลยสักครั้ง That someone I won’t ever let down (make disappointed). (ซ้ำ **, **) |
||||
|
|
